غریبانه

 نه دل ماندن دارم و نه پای رفتن

ولی چاره ای نیست ، فرصت کوتاه است

آنقدر کوتاه که مجال پرسه زدن در دنیای مجازی را هم ندارم

پس رفتن را بر ماندن ترجیح می دهم و می روم

شاید درمان بی قراری هایم در این رفتن نهفته باشد . . .

بینهایت سپاسگزارم از تمام دوستان فرهیخته ای که در این هفت ماه

حضور من در " غریبانه " همراهیم کردند و دل به دلم دادند و پا به پایم

آمدند

ملتمس دعای خیرتان هستم ، حلالم کنید . . .

پروانه سوخت شمع فرو مرد شب گذشت

ای وای من که قصه دل ناتمام ماند . . .

یا حق